De kunst van ongemakkelijk

Onlangs scheen ik, tijdens een lezing op een seminar, het licht op hulpverlening en sekswerk. Sekswerkers die geen hulp durven te vragen uit angst veroordeeld, niet begrepen of zielig gevonden te worden. Of omdat dat de focus op uitstappen gelegd wordt, zonder nagedacht of dit ├╝berhaupt een (haalbare) wens van de sekswerker zelf is.

Ik was geen slachtoffer, ook geen dader. Ik was beide!

Onvoorspelbaarheid en onveiligheid zijn de gekozen woorden die mijn gevoelsbeleving over mijn jeugd het beste omschrijft. Onvoorspelbaar omdat alles aan verandering onderhevig was; huis, school, woonplaats, vrienden, stiefouders.