De plek van de verwonding is de plek van de heling

Ik was tien jaar oud op het moment dat ik dit gedichtje schreef. Het was niet mijn eerste verhuizing en er zouden nog velen volgen. Het gedichtje vertelt mij veel. Mijn overlevingsmechanisme sijpelt door de woorden, van een veel te wijze, 10 jarige heen.

Ik was geen slachtoffer, ook geen dader. Ik was beide!

Onvoorspelbaarheid en onveiligheid zijn de gekozen woorden die mijn gevoelsbeleving over mijn jeugd het beste omschrijft. Onvoorspelbaar omdat alles aan verandering onderhevig was; huis, school, woonplaats, vrienden, stiefouders.