Evi over bespreekbaarheid

Over taboes

De thema’s die ik bespreek en waartoe ik uitnodig, zijn thema’s waar veelal een taboe op ligt. Een taboe is iets dat wordt beschouwd als ongepast om te gebruiken, te doen of over te spreken. Het wordt zelfs gedefinieerd als heilig verbod of spreekverbod. Of wat we moeten mijden en niet aangeraakt mag worden.

Eén van de functie van een taboe is het vermijden van conflict met de ander. Maar vermijden van een conflict reikt verder dan de taboes in een samenleving. En de paradox: ‘het vermijden van een conflict met de ander, geeft -vroeg of laat- een conflict in jezelf’. 

Bespreekbaarheid gaat over grenzen

Bespreekbaarheid wordt pas uitdagend wanneer we onze persoonlijke grenzen naderen. Zowel onze buiten grenzen (fysiek) als onze binnen grenzen (psychisch emotioneel). Grenzen hebben we allemaal, hoewel er allerlei redenen aan ten grondslag liggen waarom we grenzen niet voelen of niet kunnen uiten. Bovendien verplaatsten onze grenzen in iedere nieuwe situatie en nieuwe ontmoeting met de ander. 

Je kunt jezelf schamen over jezelf of je schuldig voelen ten opzichte van de ander, wanneer je vertelt wat je werkelijk bezig houdt; je kunt het verlangen hebben begrepen te worden, maar de ander weet niet wat je werkelijk behoeft; Je kunt de verwachting hebben dat anderen je zien, maar je laat jezelf niet echt zien; je kunt een overtuiging hebben bij wat je ziet en hoort, maar wat jij ziet en hoort is enkel ingegeven door wat je al wist; je kunt moeite hebben je ware zelf te tonen vanuit angst voor verlies van de ander, maar verliest daarmee jezelf; je vraagt je af waarom men altijd over je grenzen gaat, maar kunt zelf niet begrenzen.

Bespreekbaarheid gaat over verwachtingen en overtuigingen, over angsten en behoeften, dus altijd over grenzen. Je eigen grenzen en die van de ander. Hoe neem je deze grenzen waar bij jezelf en de ander; wat doe je als je grenzen tegenkomt en ben jij je bewust van een eventuele overschrijding en de effecten daarvan?

Op de grens ervaren we intimiteit

Inmiddels werk ik enige tijd als coach en trainer en leerde ik dat we in gedrag veel van elkaar kunnen verschillen, maar in een diepere laag zeer veel op elkaar lijken. Niemand is vrij van kleuringen uit zijn verleden en de bril waarmee we de wereld om ons heen aanschouwen en beoordelen. Gedrag is de, vaak onbewust, gekozen uitingsvorm van onze dieper liggende behoeften en angsten. 

Wat onzichtbaar aan ten grondslag ligt van ons zichtbare gedrag, is waar we elkaars grenzen aanraken. Aanraking van deze grenzen voelt niet altijd fijn, zeer kwetsbaar zelfs. Het kan schuren en angst of weerstand oproepen, maar slechts op de grenzen ervaren we intimiteit.

Jouw binnenwereld als barometer

Omdat onze werkelijke grens vaak onzichtbaar is, overschrijden we deze regelmatig onbedoeld bij onszelf en de ander. Ik heb geleerd dat communiceren over onszelf vanuit onze diepste beweegredenen niet alleen liefdevol, maar ook waardevol is. Men denkt vaak dat we onszelf of de ander iets ontnemen wanneer we grenzen uiten, maar het tegenovergestelde is waar. En hiermee is bespreekbaarheid een belangrijke sleutel tot duurzaam succesvolle relaties.

Dat wat je liever niet vertelt en de daarbij opkomende gevoelens, zou je kunnen hanteren als barometer. Een check voor je eigen innerlijke balans en vrijheid. Of jij je niet laat leiden door iets wat bewust of onbewust is opgelegd. Of dat jij je vrij voelt in het uitspreken en tonen van jezelf. Door stilte kan schuld en schaamte groeien En schuld en schaamte belemmeren ten alle tijden de relatie met jezelf en jouw persoonlijke groei.

Wil je weten wat mijn diepere beweegredenen zijn die ten grondslag liggen aan het opzetten van Evi maakt alles bespreekbaar? Kijk bij Evi over Evi.

The single biggest problem in communication is the illusion that it has taken place - George Bernard Shaw