Het veel te warme bad

Manlief lachte en zei; Ik ken geen enkele volwassene die zegt; ‘ik ga naar school. De meeste volwassenen gebruiken vast een duur woord voor datgene wat ik school noem. Het maakt ook niet uit hoe iemand anders het noemt, ik noem het school en ik hou van school.

Wij hebben niet als primaire taak leren, onze primaire taak is het waarborgen van veiligheid. Veiligheid ervaren is dan ook erg belangrijk om ├╝berhaupt te kunnen leren. Dit is best wel een belangrijk weetje voor als je met mensen werkt.

Als kind was mezelf veilig voelen een dagtaak, van leren kwam weinig terecht.

Eigenlijk is het een klein meisje wat in mij opbloeit door nu op volwassen leeftijd te kunnen ervaren wat ze ooit miste; het is ook het kleine meisje wat leergierig de stof tot haar neemt; en het is het kleine meisje wat onbevangen vragen stelt; maar het is ook het kleine meisje wat juist op deze school kei hard geraakt wordt op oude shit wat nog ligt te wachten op heling.

Want precies daarmee leer ik werken; Shit.

En shit onder ogen komen is niet zelden een proces van jaren. Het duurt dan vaak ook wel even voordat je shit voeding kan noemen. Maar hoeveel ik ook leer om anderen te ondersteunen en begeleiden in het uitzuiveren en helen van hun shit. En hoe dankbaar ik ook ben dat er professionals waren voor mijn shit. De echte shit ontmoette ik pas toen het veilig genoeg was om mij onveilig te voelen. Daar begon het echte leerproces, de rest bleek warming up.
Heling is niet van buitenaf te sturen. Het zou arrogant zijn te denken dat we daar zoveel invloed op hebben, hoe graag we als medemens ook willen. Liefde en nabijheid kunnen een warm bad zijn, maar zolang onveilig nog als veilig wordt ervaren, is het warme bad te heet.

De realiteit van het proces van je shit onder ogen komen is grillig. Als je niet oppast wordt je gedrag in dit grillige proces als gestoord gezien. Waarmee men met het geven van stoornissen voorbij gaat aan het gegeven dat het vaak over verstoringen van hele basale functies gaat. Zoals het ervaren van basis veiligheid en het contact met je waarlijke ja en nee. Een onmogelijk te bevatten fenomeen voor iemand die al heelheid ervaart. Maar hoe gefragmenteerd iemand vanuit schade ook is, als je goed kijkt is men al heel. Men heeft er alleen geen contact meer mee en mag basale functies weer leren.

Het is net als leren lopen, daar is niks gestoords aan.

Lang verbrandde ik me aan het te hete bad, later deed ik voorzichtige pogingen met mijn tenen. Allemaal omdat ik vanuit een innerlijk weten wist dat waar ik beschadigde in nabijheid ook weer kon helen in nabijheid. Oftewel, de plek van de verwonding is de plek van de heling. Maar nu pas heeft mijn bad de juiste temperatuur om haar te kunnen betreden om de warmte tot diep in mijn vezels tot me te nemen.

Dit meisje geniet nog even van haar schooldagen, al was het alleen om misschien nog heel veel briefjes als deze te mogen ontvangen in mijn broodtrommel.