Pillowtalk

Deze workshop is geschikt voor coaches, zorgverleners en ervaringsdeskundigen.

Afstand en nabijheid, hoe doe je dat?

In fysieke zin kan nabijheid (of afstand) in centimeters bepalend zijn of een gesprek loopt of niet. In psychisch emotionele zin is dit niet anders. Als professional wil je naast de persoon staan die je begeleidt, maar je wilt geen grenzen overschrijden. Niet van jezelf én niet van de ander.

Maar hoe doe je dat? Kun je naast iedereen staan? En kun je grensoverschrijding überhaupt wel voorkomen? Welke ruimte is er tussen jouw en de persoon die je begeleid? En wat bevindt zich allemaal in die ruimte tussen jullie in?

Afstand en nabijheid zijn veel gebruikte woorden als je opgeleid wordt en werkt als professional in het sociale domein, vaak uitvoerig beschreven in regels en protocollen. Maar hoe ga jij om met situaties die dichtbij komen, jouw grens raken; je verwarren; je ongemakkelijk laat voelen; of je gevoelens geeft waarvan je misschien hebt geleerd dat ze niet thuis horen in begeleidingscontact?

Mensenwerk schuurt 

Mensenwerk is moeilijk in protocollen en regels te vangen. Mensenwerk beweegt, stroomt, maakt blind, trekt aan, stoot af, schuurt, doet pijn en vervult. Daarom is het net zo mooi als ingewikkeld.

Wanneer je samen met iemand aan het werk gaat ontwikkel je in de werkrelatie gevoelens naar elkaar toe. Naast deze gevoelens kan er ook overdracht en tegenoverdracht ontstaan. Wanneer je eerlijk kijkt, zie je soms jouw eigen leerproces in de persoon tegenover je. De ander komt voor jouw begeleiding, maar reflecteert jouw eigen onafgemaakte verhaal.

Kort samengevat is dit wat je zowel als positief ervaart en aantrekt, als wat je als negatief ervaart en afstoot in de verschillende begeleidingsrelaties. Om deze gevoelens te voorkomen, neemt men als mens vaak afstand vanuit een functionele rol. Naast dat het meestal niet functioneel is, neem je afstand van de ander, van de verbinding in de relatie en van jezelf.

Je kent jezelf maar ten dele

Als coach en zorgprofessional dien jij jezelf bewust te zijn (of worden) van je eigen tegenoverdracht. Indien nodig kun je deze bespreekbaar maken en ondersteunend inzetten. Ook vragen de overdrachtsgevoelens van de persoon die je begeleidt om bespreekbaarheid. 

Professionaliteit is niet je mens zijn verstoppen in een functionele rol, maar begint bij het omarmen van je menselijkheid. Met het besef dat je jezelf maar ten dele kent, maak je het jezelf al wat gemakkelijker. Zelfreflectie over je gedrag en wat je weet, is dus ook niet voldoende. Het is nodig jezelf bewust te worden van wat je misschien nog niet weet van jezelf en eerlijk te leren zien wat je eigenlijk niet wilt zien.

In deze intieme workshop kun je in een veilige omgeving toeschouwer zijn van jezelf; in eerlijkheid en openheid delen met andere coaches en zorgprofessionals over de menselijke gevoelens die je tegenkomt in begeleiden; en stilstaan bij wat nabijheid, intimiteit en grenzen voor jou betekenen binnen je werk.

Nieuwsgierig geworden? Download de digitale flyer of neem contact met mij op voor een vrijblijvend gesprek. 

Being entirely honest with oneself is a good exercise - Sigmund Freud