Pillowtalk

Deze workshop bied ik aan professionals.

Afstand en nabijheid zijn veel gebruikte woorden als je opgeleid wordt en werkt als coach of zorgprofessional. Maar wat betekenen die woorden? En vooral, wat betekenen die woorden voor jou persoonlijk?

Er wordt veel geschreven en gesproken over afstand en nabijheid en vaak werkt men met uitvoerig beschreven regels en protocollen. Maar hoe verhoudt jij je als mens in een professionele rol tot die protocollen en regels? Enerzijds wil je naast je medemens staan anderzijds wil je geen grenzen overschrijden.

Hier raken we een heel belangrijk punt, want mensenwerk is niet in een protocol of regel te vangen. Mensenwerk beweegt, stroomt, maakt blind, trekt aan, stoot af, schuurt, doet pijn en vervult. En daarom is het net zo mooi als ingewikkeld.

Een greep uit mijn praktijk als zorg vragende;

‘Een therapeut die mij en anderen te pas en onpas aanraakte; een coach die veel tijd vulde met praten over zichzelf omdat hij alles wat ik zei herkende; een therapeute die eruit floepte dat ik het probleem van alle mannen in stand hield met mijn werk als sekswerker; een therapeute die snapte dat ik in ons traject aan haar hechte alsof ze mijn moeder was, dit toeliet, met mij besprak en mij daarmee leerde over hechten, afscheid en rouw; een therapeut die me haar privé telefoonnummer, en daarmee ook vertrouwen, gaf toen ik een suïcidale episode had; een zorgverlener die naar mijn seksueel misbruik vroeg terwijl hij mij van onder tot boven bekeek; ‘want ik was toch zo’n mooi meisje’; een arts die mij een welgemeende menselijke knuffel gaf toen ik in een suïcidale episode zat.’

Het is maar een greep uit de vele situaties waarmee ik als zorg vragende mee te maken had toen ik hulp nodig had. Maar ook sinds ik zelf mensen begeleid, kom ik de nodige situaties tegen;

‘Een man die zich afvroeg of ik zijn zoektocht met zijn seksuele dwangmatigheid niet alleen in gesprekken, maar ook in de praktijk met hem kon onderzoeken; Mensen die ik mijn telefoonnummer gaf en mij appte of belde, in noodsituaties of uit eenzaamheid; een man die mij steeds zijn nieuwste seksspeeltjes wilde tonen als ik bij hem op bezoek was; mannen en vrouwen die verliefd werden tijdens of na de begeleidingssamenwerking; coachees die een knuffel wilden ontvangen, maar ik die op dat moment niet wilde geven; coachees bij wie ik voelde dat ik ineens zelf een knuffel wilde geven; een man die een coachingstraject aanging, waarbij ik bemerkte dat ik angstig werd als hij de ruimte binnenkwam; een jongen bij wie ik opmerkte dat ik hem aantrekkelijk vond en na een sessie nog wel eens aan hem dacht.

Hoe verhoudt je jezelf als mens en professional tot dit soort situaties? Die geen uitzondering, maar regel zijn. Want waar we met mensen samen zijn is behoefte en angst. Zowel bij jezelf als degene die je begeleidt. Ongeacht in welke rol je zit. Dus welke ruimte is er tussen jouw en de persoon die je begeleid? En wat bevindt zich allemaal in die ruimte tussen jullie in?

Je werkt niet voor niets met de mensen waarmee je werkt. Iets in jouzelf wil daarnaartoe. Als je eerlijk durft te kijken zie je jouw eigen leerproces en heling, in de persoon tegenover je. De ander zit voor je neus, maar jouw eigen onafgemaakte verhaal vertaalt zich in hoe jij je van binnen voelt. Dit is wat je als positief en negatief ervaart en in wat je aantrekt en afstoot in deze begeleiding.

Wanneer we onze eigen behoeften en angsten ontkennen, gaan ze ondergronds en komen ze in een andere hoedanigheid terug. Onderdrukking richt meer schade aan, bij zowel jezelf als de ander.

Professionaliteit begint bij het omarmen van je menselijkheid en het besef dat je jezelf maar ten dele kent. Zelfreflectie is niet voldoende, het is nodig jezelf bewust te worden van je onderbewustzijn. Werkelijke afstand en nabijheid heeft pas grond als je jouw diepere beweegredenen achter je eigen denken, voelen en handelen kent en doorleeft.

In deze intieme workshop kun je in een veilige omgeving eerlijk (leren) naar jezelf kijken; in openheid delen met andere coaches en zorgprofessionals over de menselijke gevoelens die je tegenkomt in begeleiden; en stilstaan bij wat nabijheid, intimiteit en grenzen voor jou betekent binnen je werk.

Being entirely honest with oneself is a good exercise - Sigmund Freud